We wnętrzu
Są w nim ukryte kolory w wadach ludzi
Czuję się jak czarno-biały kat
Jeden przychodzi, drugi odchodzi, ktoś zawsze na brudzi.
Pod skałami wyrzuconych przez morze
Tajemnice pokrywają mnie
Nie odkrywane umierają, kawałki duszy spod nich wydostają się
To jestem ja i! Tylko ja to wiem...
Marzenia tak silne jak huragan- nie wiem czy wiesz, tak w ogóle zagubiony czuje się
Najmniejszy fałsz, skórę z siebie zrywam. Wszyscy mi mówią że z motyką na słońce się porywam.
Sądzę, że najtrudniejsza wspinaczka po przejściu najwięcej daje szczęścia
Tak chciałbym je zaznać, na samą myśl drży mi ręka...
Prawda jest taka, każde działania przybliżają mnie
Dla was ogromne korzenie nie liczą się, nie liczy się też, że to one dają mi codzienną siłę i w piersiach dech!
Musicie widzieć by zadowolić się ogromną koronę.
Nieważne że głębiej niż pod ziemią, chowacie się.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz